Doe het lekker zelf

Diversiteit is voor mij een jeukwoord. Tijdens een etentje wordt mij uit het niets gevraagd wat ik vind van het gebrek aan diversiteit in de kunst- en entertainment wereld. Daar zit ik dan. Sowieso moet je mij niets vragen terwijl ik aan het eten ben, want mijn reactievermogen is dan op zeer laag niveau. Bovendien stoor ik me er ook nog eens aan dat mijn mening wordt gevraagd over een onderwerp waar ik helemaal niet mee bezig ben. Waarom moet ik daar iets van vinden? Na veel eromheen draaien, kwam het erop neer dat ik van de ondervertegenwoordiging van bepaalde etniciteiten in boeken en films toch last zou moeten hebben, omdat ik daar ook tot behoor. Geweldig. Hoe moet ik nu reageren tegenover iemand die mij in een hoekje duwt van minderheden die bevestiging van andere nodig hebben voor hun bestaansrecht. Het vervelende is dat ik ook nog eens te maken heb met mensen die al op voorhand denken te weten hoe ik me erover voel of nog erger, hoe ik me moet voelen. Verwarde blikken kijken mijn kant op, wanneer ik zeg dat het mij niets uitmaakt. Dan heb ik het niet alleen over de kleurlingen - ik weet even niet zo goed welke politiek correcte term anno 2024 is goedgekeurd - maar ook blanken (of wit?) die meeleven met de “minderbedeelden” onder ons. Oké. Dit moet snel, zodat ik verder kan genieten van mijn eten.


Voel ik mij ondervertegenwoordigd? Nee. Ik ga namelijk niet door het leven als een kleur, maar een mens met gevoelens en een bagage aan levenservaring die alleen maar groter wordt. Ik ben een vrouw, dochter, zus en vriendin. Er is een overvloed aan personages waar ik me kan inleven en waarmee ik me associeer. Bovendien vind ik het nogal arrogant om kunstenaars, want zo zie ik auteurs, regisseurs, programmamakers et cetera, even de les te lezen hoe zij hun product moeten neerzetten. De hele whitewashing discussie gaat langs mij heen. In een wereld waar aan de andere kant mensen oorlogen en armoede proberen te overleven, ben ik gewoon dankbaar dat ik in alle vrijheid kan genieten van boeken en films.


Heb je er toch last van? Doe het lekker zelf. Niemand kan jou beter vertegenwoordigen dan jijzelf. In plaats van gefrustreerd bij anderen aan te kloppen en af te wachten of ze gehoor geven aan je pleidooi voor jouw zichtbaarheid, wees zelf de kunstenaar en creëer je eigen wereld. Hoe je dat doet? Doen wat je een ander vraagt om te doen. Waar moet je beginnen? Verschuif de passie waarmee je eindeloze discussies aangaat en investeer dezelfde passie in je creativiteit.

Je begrijpt dat er niets terecht is gekomen van mijn hoofdgerecht. Degene die de vraag gesteld had, heeft mij op twee toetjes getrakteerd. De chocolade lava cake en vanille citroen muffin maakten alles goed.